“Ik hou niet van mezelf”, dat denk je misschien, als je in een rotbui bent. “Jezelf accepteren is de oplossing.” hoor je vaak als je het moeilijk hebt met jezelf. Tja, denk je dan, zelfacceptatie is leuk maar soms kun je echt niet bij dat gevoel komen. Je kast staat al vol met zelfhulpboeken maar je leest ze niet want op dat moment ben jij ervan overtuigd dat jij niet te repareren bent. Dan is middenin je eigen gedoe blijven zitten gemakkelijker dan er van een afstandje naar kijken. Verdrietig maar meer kun je er niet van maken. Als alles lekker loopt in je leven dan speelt dat helemaal niet, maar juist als alles tegenzit dan heb je moeite met in balans te blijven. Je krijgt een belangrijke klus niet voor elkaar, mensen hebben geen tijd voor je om iets leuks af te spreken of je zit voor een keuze waar je met je hoofd maar niet uitkomt. Je vaatje zit helemaal vol. Lichamelijk merk je mogelijk druk op de borst, dat je naar adem zit te happen of dat je hart raar slaat. Of misschien ben je extra vergeetachtig of stoot je je continu aan de meubels in je huis, kortom je bent er met je hoofd ook niet bij.

Geen zin in jezelf

Dom ben je natuurlijk niet, je weet wel dat zelfacceptatie de oplossing zou zijn. Voor die wijsheid sta je echter op dat moment niet open. Het enige dat klopt op dat moment is “ik hou niet van mezelf”. Het geduld met jezelf is OP. “Nou moet ik maar eens gewoon normaal doen”, zeg je tegen jezelf, en “gewoon aan het werk gaan”. Maar ja, daar heb je geen zin in.

Bekijk het maar met je zelfacceptatie

Zelfcompassie en zelfacceptatie lijkt zo moeilijk bereikbaar juist als je in zo’n bui bent dat alles tegenzit en dat je jezelf zit op te fokken. Je bent je verbinding met jezelf kwijt en je ervaart geen positieve verbinding met de wereld of met de mensen die belangrijk voor je zijn.

Hou jij niet meer van jezelf?

Ben jij op dit moment boos op jezelf en iedereen en heb je het helemaal met jezelf gehad? Loop je je nagels te bijten of ben je aan het ronddrentelen? Juist! Dan zullen de lichaamsgerichte technieken jou wel passen. Want waarschijnlijk staat jouw flight-fight systeem aan en dan kun je toch niet meer goed nadenken. Dat heb je allang geprobeerd.

Wil jij “ik hou niet van mezelf” inwisselen voor zelfacceptatie, maar je weet niet hoe?

Sta mij toe je aan de hand te nemen. Ik zal in het begin gebiedende wijs gebruiken want anders luister je toch niet.

Ik ga je door 7 stappen leiden. Lees ze van te voren door zodat je bent voorbereid. Doe stap 2 alleen als het voor jou van toepassing is en als je merkt dat het je oplucht. Anders ga je van stap 1 door naar stap 4. Mocht je vaker de klachten hebben die ik beschrijf in de eerste alinea’s, zoek dan professionele hulp. Want deze symptomen zijn wel ook signalen van depressie. Dan werkt het mogelijk niet om de oefening in je eentje te doen.

stap 1 (5 minuten): Ga zitten!

  • Ga zitten op een plek in jouw huis waar je het meeste vertrouwd bent en waar je even alleen kunt zijn. De bank, op je bed. Zo maak je voor jezelf de wereld kleiner. Sluit je af van stoorzenders van buiten, je hebt aan jezelf al genoeg.
  • Laat je ogen wat naar beneden kijken. Leg een hand op je hoofd en wacht even af……Hoe is dat voor jou? Je kunt de druk aanpassen. Bij de meeste mensen werkt dit geruststellend, ze worden er kalm van. Een alternatief is een kussentje op je schoot leggen en je handen erop te leggen. Daardoor voel je je lichaam en het kussentje werkt ook als een bescherming.
  • Zet je voeten op de grond.Ga met je aandacht naar je voeten die contact maken met je sokken of schoenen en via die contact maken met de grond. Voel je benen eens heel bewust door er wat in te knijpen met je handen. Laat je kaken los en adem ietsje dieper door. Zo sta je stil bij de onrust in jezelf.

stap 2 (2-3 minuten): Geef expressie aan je frustratie!  

Dat is ook een manier van accepteren! Vanuit zithouding til je éen been iets van de grond, trek je tenen naar je toe en ga schudden met je been. Het zijn eigenlijk kleine, felle schopjes.  Laat je kaken los maak geluid, grom! Leg er je frustratie in. Wil je meer boosheid erbij voelen? Doe je onderkaak naar voren, richt je ogen op een punt in de ruimte op een paar meter afstand. Bal je vuisten. Je kunt stoppen met de oefening als je merk dat je vanzelf kalmeert. NB Je MOET stoppen met de oefening als je boosheid alleen maar toeneemt en als je daarin het contact met de realiteit kwijtraakt. Ga dan terug naar stap 1 en bouw je het op die manier af.

stap 3 (2-5 minuten): Stilzitten en voelen.

Stop de bewegingen en het geluid maken en voel in je lichaam wat de bewegingen hebben losgemaakt en hoe je lichaam nu aanvoelt (los of vast, rustig of onrustig, ben je levendiger of juist niet, hoe is het met je ademhaling? Waar merk je aan in je lichaam?

stap 4(1-2 minuten): Maak opnieuw contact met jezelf.

Leg je rechterhand op je linkerkant van je borstkas, daar waar je hart zit. Je linkerhand je op je rechter(onder)arm of op je buik, net wat prettig is voor jou. Zo voel je de grenzen van je lichaam. Je ‘hugt’ jezelf en zo maak je ook contact met jezelf. Wees met je aandacht bij je armen en voel daarnaast ook wat er van binnen verandert.

stap 5 (5-10 minuten, zolang je wil): Laat je hart openen.

Denk aan iets of kijk naar iets waar je hart van open gaat. Want misschien houdt je niet van jezelf, maar kun je wel van iets buiten jou houden. Je lieve huisdier, een foto van een dierbare persoon, een bos bloemen of een kunstwerk. In mijn praktijk hangt een schilderij waar mensen graag naar kijken en dat geruststellend werkt. Als je wil huilen, laat het maar stromen. Voel hoe je hart weer opent, hoe je lichaam en je ademhaling hierop reageren. Waarschijnlijk voelt het als een ‘zakken’ of ‘loslaten’.  Ga door totdat je dit voelt en dat je daar rust bij kunt blijven.

stap 6 (5-10 minuten, zolang je wil): Kalmte in jezelf

Sta jezelf toe om dit kalme rustige gevoel in jezelf te hebben. Waardeer de beweging die jij hebt gemaakt, het loslaten, het zakken. Glimlach naar jezelf en bevestig: “ja, dit voelt goed”.  “ik kan me goed voelen” of “ik hou weer van mezelf” of een andere zin die start met “Ik”.

stap 7 (2-3 minuten): Afronding

Geef woorden aan welke ervaring of welk gevoel uit de afgelopen minuten van waarde voor jou was. Is er iets veranderd in de verbinding met jezelf of heb je een stuk boosheid kunnen loslaten en wat is daarvoor in de plaats gekomen? Hiermee bevestig je naar jezelf toe dat het van jou is, je neemt het in eigendom. Zo kun je het vanaf hier meenemen de rest van de dag in. Richt een deel van je aandacht weer naar buiten. Oriënteer je weer in de ruimte waar je bent, kijk om je heen en luister naar de geluiden om je heen. 

Als je voelt dat het tijd is om de draad van de dag weer op te pakken, dan doe je dat.

Ik hoop dat deze oefening jou heeft geholpen dichter bij je kalme, verbonden en liefdevolle zelf..

Wil je deze oefening onder professionele begeleiding doen?

Neem dan contact met me op.

Mocht je nieuwsgierig zijn geworden dan heb ik hier nog een paar artikelen die je verder kunnen helpen.

De biologie van veiligheid, stress en trauma.

Uit je hoofd terug in je lichaam op 5 simpele manieren

Pin It on Pinterest

Share This